
Nieuw begin van het jaar. Dat is altijd leuk. Heel erg jammer dat ‘we’, vooral hulpverleners en dieren, daarvoor altijd eerst door een hel moeten gaan. We zijn zo blij dat ons superlieve hondje Polly zodanig hardhorend is dat zij absoluut geen angst meer voor de explosies (het vuurwerk uit mijn jeugd knalde, die van nu zijn bommen) heeft. Tot onze verbazing was onze Sher onder de indruk van het lawaai. Dat hadden we niet verwacht want Sher is juist een typetje van alles-onder-controle.

Alles lijkt nu weer oké met de dieren. Wel zo fijn want met een dier dat met een angstprobleem zit op stap moeten, is geen pretje. En een pretje is het eigenlijk altijd wel. Dierenarts, show of vakantie (en in het geval van Polly restaurant en pup). Het eerste uitstapje met onze dieren is met vriendje Bashiir. De mensen van de kliniek willen hem graag een half jaar na zijn gebitsbehandeling nog een keer controleren. Dit valt onder service. Financieel een extra goed begin van het jaar.
Het andere uitstapje is wat verder weg; na een kattenshow in Hellevoetsluis. We gaan tegen onze gewoonte in er op de zaterdag naar toe vanwege de uitreiking van de National Winner Award voor Sher. Maar dan moeten de wegen wel veilig zijn. Het weer is niet helemaal ideaal op dit moment. Als we besluiten om niet te gaan, veilig uit en thuis is te belangrijk, zou dit niet de eerste keer zijn. Vroeger toen we nog echte winters hadden, hebben we meer dan eens een show moeten laten schieten omdat de wegen te gevaarlijk waren. De eerste show in januari was toen in Brussel en die hebben we zelfs twee keer gemist.
Ik ga de meiden, Sher en Sheralyn, natuurlijk wel even goed kammen. Dit is gelukkig de enige voorbereiding; ze hoeven nooit in bad en vrijdagavond laat nemen we dan de beslissing. Als het maar niet gaan vriezen. We moeten niets.
Goede voornemens
Wat ik wel moet, is afvallen. Ik ben door het gebrek aan beweging (ik sport niet meer) geleidelijk aan best flink aangekomen en dat breekt me vooral bij het traplopen op. Eerdaags hebben we de eerste intake voor een wereldwijde wetenschappelijke studie, dus met controlegroep, om te bewijzen of de inzet van een eetlustremmer voor minder hart- en herseninfarcten kan zorgen. Probleem is dat er 50% kans op de placebo is en dat je dat dan 3,5 jaar moet volhouden… Hoeveel tijd heb ik nog om daar (een deel van) mijn laatste gezondere jaren in te steken? Sporten of gewoon wat meer bewegen zoals wandelen gaat niet meer. Ik heb me daarom ook aangemeld voor een andere mogelijkheid op dit gebied. Dat was een tip van schoonzus Nelleke. Als ik wat meer weet, komt het wel op deze website terecht.
Het lijkt wel alsof ik een lijstje goede voornemens aan het afdraaien ben want we zijn ook bezig met een andere auto. Ik heb ontdekt dat er een betaalbare auto’s bestaan met ‘Easy Park’. Met onze huidige Gouden Koets heb ik amper rijervaring opgedaan. Ik ga nooit meer alleen met de auto weg omdat hij door zijn grootte lastiger in te parkeren is en als ik pech heb, kan het gebeuren dat ik dan echt een halve kilometer moet lopen. Dat is echt geen optie voor mij. Ik heb bedacht dat wanneer ik altijd mijn rollator in de auto houd én ‘Easy Park’ kan gebruiken dat het risico op overbelasting stukken kleiner wordt. We speelden toch al met de gedachte om de Gouden Koets in te ruilen vanwege het onbruikbare multimediasysteem. Een lekker muziekje onderweg is juist zo fijn. Wie weet ga ik dan ook weer met Polly op stap. Ieder beetje extra buiten zijn, is voor ons beiden wel zo fijn.
