Het buitenleven

Polly’s krulletjes zijn op de foto rechtsboven nog vrij kort en daardoor is wel heel duidelijk zichtbaar dat zij flink staar op haar ogen heeft. Ze ziet inderdaad niet alles perfect maar in huis en zeker wanneer ik voor haar wat lekkers laat vallen, mist ze maar heel weinig. ‘s Avonds buiten lijkt het voor haar iets moeilijker maar als een echte Pumi slaat zij zich overal blijmoedig doorheen.
Zondag moet ze er weer op haar best uitzien want dan krijgt vriendin Karin een herkansing; op het verwennen van Polly met allerlei lekkers. Voor de viering van Polly’s 16de verjaardag tijdens onze gezamenlijke vakantie had zij zich extra goed voorbereid maar toen kon ze Polly niets geven omdat het arme dier net die week last van haar darmpjes had. Ik heb het afgeklopt want het gaat nu al langer dan een maand goed met haar. Aan dat spul dat op de Facebookadvertentie wordt gepromoot, moesten we maar niet beginnen.

Onbegrijpelijk dat men erin stinkt. Maar je zal maar wanhopig zijn. Gelukkig hadden wij voor de darmkwaal van Polly goede medicatie. Middeltjes om staar te verhelpen bij ons hondje vind ik onzin. Het ziet er erger uit dan het is en tenslotte hoeft ze niet te kunnen lezen.
De afgelopen weken hadden we niets te klagen over het weer. Vooral onze huisdieren. Al hun kussens, kleedjes en dergelijke konden dag en nacht buiten blijven liggen want er regende niets tijdens onbewaakte ogenblikken kletsnat. Maar die pret is over. Vanmorgen toen Huibert met Polly de ochtendwandeling startte, kregen zij saampjes de volle lading. Polly zag er echt uit als een verzopen kat. En nu net weer. Huibert gaf haar haar avondloopje en natuurlijk vielen ze samen weer in de prijzen 🙂 We hebben een speciale sneldrogende handdoek voor haar. Huibert heeft geen last van klittende krullen.
Die regen nu is superwelkom. De kattenboel in de tuin en op het dakterras was al opgeruimd en de natuur kan even op adem komen.
Polly moet hoognodig weer eens getrimd worden. Door die regen neigen haar ongekamde krulletjes nu naar klitjes. Dat wordt een hele klus!

Het was wel zo fijn dat hun speelmateriaal in de tuin kon blijven staan.

Toevallig liep LeeLoo net langs toen haar favoriete speeltje, haar wezeltje, schoon en droog uit de droger kwam. Zo apart dat ze dit speeltje zonder allerlei kattenluchtjes veel interessanter vindt. Ze apporteert hem graag maar dan moet ik hem wel zodanig weggooien dat ze erbij kan. Nu bleef hij aan een stang hangen. Voor Sher was dat geen probleem geweest maar haar dochter LeeLoo heb ik daarover nog nooit zien balanceren. Nu ze als semi-castraatpoes (door de suprelorin) wat zwaarder is, zie ik haar liever geen acrobatische toeren uithalen.

Wordt vervolgd.