Wintertijd

Ik zocht een werktitel voor dit nieuwsbericht en ik dacht aan iets simpels als najaar of oktober maar wie weet laat ik Wintertijd wel gewoon staan. Zeker nadat ik de foto van Kreivi ontdekte.
Het was afgelopen zondag wel zo fijn dat we een uurtje later op hoefden te staan om naar de Abessijnen- en Somalispecial van de Kattevrienden in Rotterdam te gaan. Ik vond het een groot succes maar daarover straks meer. Eerst wat er morgen moet gaan gebeuren: we moeten gaan kiezen!

Verkiezingen

‘We’ moeten kiezen voor een regering die eindelijk eens de problemen echt gaat aanpakken. Iedereen weet nu toch wel wat we met halve waarheden, hele leugens, opruiing, haat zaaien etc. niets valt te bereiken. Vanaf 2010 hebben we rechts georiënteerde kabinetten gehad. Zucht. Het kabinet Rutte I dateert van 14 oktober 2010 en op 20 oktober is het ministerie van Volkshuisvesting opgeheven. Daarna werd er alleen nog gebouwd waar het meeste aan te verdienen was en is er een einde gekomen aan de zo noodzakelijke doorstroming (ouderen kúnnen niet doorstromen) én is wonen onbetaalbaar en voor starters op de woningmarkt totaal onmogelijk geworden. Daarbij is o.a. door (klimaat-)ontkenning het stikstofprobleem nooit echt aangepakt waardoor alles op slot zit. Ik schrok zelf ook van de data van het eerste kabinet Rutten en het samenvallen van de opheffing van het ministerie van Volkshuisvesting.

Google er maar op. Dit zijn feiten waar niet over te liegen en bedriegen valt. Stellen dat de woningmarkt vast zit door de voorrang aan statushouders klopt niet. Zonder deze woningzoekenden scheelt het maar een druppel op een gloeiende plaat. Betrouwbare cijfers zijn te vinden in de YouTube-video hierover van Arjen Lubach. Ondanks dat er een groot probleem wordt behandeld, is het geen straf om dit satirische programma te bekijken.
Andere belangrijke thema’s waar de partijen verschillende visies over hebben zijn de zorg, het eigen risico, defensie, onderwijs, stikstof/klimaat en migratie. Probleem is dat gebleken is dat sommige partijen andere plannen hebben laten doorrekenen dan die van hun programma! Zo kan je gouden bergen beloven die nooit geleverd kunnen gaan worden. Een sterke ooit was die van de afschaffing van het eigen risico. De dame die voor de vorige verkiezingen aangaf dat dit eigen risico voor haar echt te hoog was vanwege haar beperkte inkomen door chronische ziekte bleek een hele andere achtergrond te hebben dan heel Nederland op dat moment dacht. Wilders sprong voor haar in de bres en dat leverde hem heel veel stemmen op. Alleen die verlaging is nooit gekomen omdat dit heel veel haken en ogen heeft zoals Timmermans toen aangaf. Het is nu eenmaal makkelijker om ergens tegen te ageren dan om problemen op te lossen. Onlangs was diezelfde mevrouw in een ander programma op de tv. Zij bleek niet alleen een partner met een goede baan te hebben én een koopwoning én een Maine Cooncattery… Niets geen dubbeltjes moeten omdraaien om te kunnen overleven.

O ja, de SP, Denk, PvdD en FvD hebben de plannen in hun partijprogramma’s zelfs helemaal niet laten doorrekenen! Mijn advies? Laat je niet leiden door de beloftes in de partijprogramma’s maar stem met je hart en niet met je portemonnee. Kies voor wat bij jou past; liberaal, sociaal, christelijk etc. Ik wens iedereen veel wijsheid.

30 oktober
The day after
Het is heel spannend met de uitslagen: D66 en de PVV zijn om de beurt een paar uur de grootste partij. De grootste mag de informateur uitzoeken. Ik hoop zo dat er dan meteen een capabele gekozen wordt Liever geen herhaling van het gedoe en oponthoud van de vorige keer; er moet gewerkt worden. Het kan nog wel even duren want de stemmen vanuit het buitenland en die van Venray moeten nog binnenkomen.
Voor wie graag nog een keer wil stemmen, kan terecht bij Radio 5 voor de Evergreen top 2000. Je kan daar zelfs lijsttrekker worden!

De Rasspecial

Dan gaan we nu weer over tot de orde van de dag. En dat is op dit moment het proberen te boeken van de leukste kamer met dakterras met rivierzicht mét aanliggende kamers voor ons vriendengroepje én verder met het vastleggen van de herinneringen aan de special. De laatste jaren werd er naar mijn idee te vaak een rasspecial georganiseerd waardoor de animo om ervoor in te schrijven afnam. Het leuke van een special is voor mij dat je zoveel mogelijk liefhebbers van je ras dan kan ontmoeten en zoveel mogelijk dieren uit verschillende familie kan bewonderen.
Iedere vereniging organiseert zoiets op haar eigen manier. Deze vereniging plaatste de exposanten van de special helaas niet bij elkaar maar gelukkig was de zaal niet al te groot en kon je in de catalogus vinden waar je ongeveer de andere exposanten kon vinden. Ik heb bijna iedereen wel gezien of even gesproken.
Een ander kenmerk van een special is de Best-in-Show. Geen idee hoe dit tegenwoordig bij de FIFe-shows gaat, zijn daar eigenlijk nog wel specials?, maar bij de OAH-shows is het gangbaar dat er dan binnen het ras van de special een BIS gehouden wordt. Dat is wel zo leuk en zo kon het gebeuren dat er van de ca. 50 ingeschreven Abessijnen en Somali’s acht dieren een BIS konden behalen. Een foto van de winnaars staat bovenaan dit nieuwsbericht. Helaas arriveerde de achtste kat wat later op het podium en mijn foto ervan bleek niet bruikbaar. Wie weet vind ik die later nog.
Dankzij het uurtje extra van die nacht ingegane wintertijd waren we mooi op tijd van de showhal en hadden we ook een veilig plekje om Polly in de auto achter te kunnen laten. Alleen werkten de weergoden niet helemaal mee: stortbuien. Dankzij buienradar konden we op een droger momentje wachten waardoor het geen ‘verzopen-kat-show’ werd.
Mijn teleurstelling dat we niet bij elkaar zaten, was snel voorbij. Ik bleek tussen hele lieve gezellige mensen te zitten. Van Fiona rechts kreeg ik zelfs haloweenverlichting te leen om de sturdi wat leuker te maken en toen Sheralyn net op een onhandige manier uitgebreid een giga-plas in de kattenbak had gedaan, kregen we het seintje dat ze naar de keuring moest. Tot mijn schrik bleek dat ze een hele natte broek had en omdat ik haar opgepakt had, waren mijn handen ook kletsnat. Gelukkig hadden we zelf een handdoek mee en de andere buurvrouw Denise zorgde voor de finishing touch door me schoonmaakdoekjes te geven.

De keuring bij keurmeester Lesley Wal verliep prima. Sheralyn is altijd wel te porren voor wat extra knuffels. Haar uiterlijk én haar gedrag werden dan ook als uitstekend beoordeeld. Daarmee werd zij tot de Best-in-Variëteit van de wildkleur ongecastreerde poezen gekozen en genomineerd voor de BIS. Bij de FIFe ben ik gewend dat de genomineerde dieren door een steward worden gepresenteerd en dat de verschillende keurmeesters dan bij die tafel langskomen om ieder dier te beoordelen. Nu bleven de dieren in de handen van de eigenaar en ik had mijn kaartje nog in mijn handen waardoor ik Sheralyn niet goed kon presenteren. De keurmeesters konden de lijfjes, spieren etc. van de genomineerde dieren dus voelen. Dat heeft wel effect op het beeld dat zij van die dieren kunnen krijgen.
De meeste stemmen gingen naar een jonge Abessijn. Inderdaad een hele mooie (in het midden op de uitgelichte foto) maar onze keurmeester bleef bij haar voordracht en stemde dus voor Sheralyn.

3 november

Polly

Gisteren mocht ze weer mee. Naar Tierney’s, de pub waar we vaker komen en na afloop mee naar oom Ibrahim waar ze traditiegetrouw verwend wordt met plakjes salami. Onze vrienden reserveren altijd een ruime tafel zodat Polly een veilig plekje eronder heeft.
Het is afgelopen met het mooie weer en natuurlijk regende het toen we op pad gingen. Als we (ik met scootmobiel) lopend gaan, draagt Polly haar schattige gele regenjasje maar gisteren kozen we voor de fiets. Ook dan komt Polly droog over. Dan gaat ze in de overdekte fietskar achter Huiberts fiets. Met een nat en dus ‘ruikend’ hondje in een horecagelegenheid zijn, moet je niet willen.

Polly’s huid/vacht heeft sowieso al een fikse hondenluchtje en wassen helpt nauwelijks. Ik heb alles al geprobeerd. Niet wassen, wel wassen, met shampoo, zonder shampoo. Vandaag vond ik dat ze opgeknapt moest worden. Eigenlijk stond voor vanmiddag de wasbeurt gepland maar er zou ook een pakketje kunnen worden bezorgd; die hondenwasserette loopt niet weg. Voor vandaag volstond het uitborstelen en kop en kontje bijknippen. Ze loopt er nu bij als een pluizenbol maar morgen hebben de krulletjes elkaar vast weer gevonden.
Ik heb haar voetjes ook extra goed bekeken want haar mank lopen bleek helemaal geen artrose of wat dan ook te zijn maar doodsimpel één niet correct afgesleten nagel. Die hebben we zelf ingekort (we hadden al jaren een gloednieuwe nagelknipper voor honden in de la liggen) en sindsdien is haar gangwerk om door een ringetje te halen. Bijna dan; iets stram is logisch voor een hondje van 15,5 jaar. Ik ren de trap ook niet meer met twee treden tegelijk op. Ik ben nog steeds verbaasd dat de professionals én ik zelf als haar privé-trimster dit rond groeiende nageltje nooit hebben gezien. Als verzachtende omstandigheid moet ik wel aanvoeren dat Polly (en ook onze eerdere honden) voldoende lopen over een stenen ondergrond waardoor hun nagels altijd normaal afsleten.
Vermoedelijk heeft ze wel wat napijn in haar voetje gehad want een tijdje geleden lag ze te veel aan een pootje te likken en daar heeft ze wat vacht weg gelikt. Als een dier ergens te hardnekkig aan het wassen is, dan is daar een reden voor. We denken dat die reden nu weg is (maar we blijven op haar letten).

Shabanou

Dan is nu de lofzang op Shabanou aan de beurt. Deze lieve meid is met haar 18,5 jaar ook de jongste niet meer en net als Polly heeft ze eerder fikse gezondheidsproblemen gehad. Wat Polly meer dan een jaar geleden had, is nog steeds onbekend maar een cortisonenkuur heeft haar toen gered en bij Shabanou was het een zes weken lange antibioticakuur die de klus klaarde. Grondig bloedonderzoek wees bij al het dokteren uit dat de oorzaak voor haar algehele malaise een nierbekkenontsteking was. Haar nieren hebben er wel schade aan over gehouden maar gebaseerd op haar gedrag, eetlust en wat er in de kattenbak belandt, gaat onze dame nog steeds vooruit. Na het overlijden van haar maatje Orchid en voordat deze kwaal speelde had Shabanou met een zekere regelmaat last van een soort blaasontsteking. Iedere keer bleek dat ze geen bacterieel probleem maar ze had wel bloed in de urine en pijn, Daardoor bleef ze ongeveer een uur persen. Dit heeft Orchid meer dan eens tijdens haar oude dag gehad. Deze kwaal wordt ook wel de steriele blaasontsteking genoemd. Nu ik dit opschrijf en dus terugdenk aan Shabanous gezondheidsperikelen realiseer ik me weer hoe ziek de arme meid is geweest. Die jeuk/huidproblemen en dan uiteindelijk ook nog een ontsteking aan haar oog. Wat was ze zielig. Toen eenmaal de juiste diagnose was gesteld (Eosinofiel granuloom, een allergie) en ze een injectie met cortisonen had gekregen, waren de klachten binnen no time weg. Mogelijk is ze nog een klein beetje ergens overgevoelig voor (vast iets in het liflafjes-voer dat ik haar soms geef/gaf voor de eetlust of verwennerij) want een tijdje geleden bleek dat ze weer wat jeuk had. Jeuk kan erger zijn dan pijn dus in overleg toch een zo’n secuur mogelijk kuurtje gegeven met een extreem licht gedoseerde afbouw. En nu is ze alweer een hele maand 100% medicatievrij. Alleen vandaag even een klein beetje lekkers met wat pre-/pro-biotica (Phytonics). Ik was niet helemaal tevreden over Sher en vond dat zij daar weer iets van nodig had. Ik laat dit dan minstens een kwartier intrekken in iets lekkers als een soepje of iets uit blik. Dat zet ik dan weg op een voor de bacteriën goede temperatuur en daarna mag iedereen meesnoepen.
Ik was eigenlijk nooit zo overtuigd van het effect van voedingssupplementen als probiotica omdat bacteriën het maagzuur niet plegen te overleven maar ik kan de voorspoedige genezing van Bobbie (zoontje van Sheralyn van haar F-nest) en het effect steeds bij Sher anders niet verklaren. Punt is wel dat het effect bij Sher niet permanent is. Haar darmflora is geen echt probleem. Ze heeft geen diarreeklachten maar het ruikt soms anders dan dat van de anderen. Haar darmflora ooit verstoord geraakt nadat het sorrel katertje, Coopertje, van haar C-nest overleed. Het is vrij zeldzaam dat een kitten met een probleem na drie-wekenlange zorg en overleving (ik hoefde hem niet meer bij te flessen) toch nog overlijdt. Bij Coopertje bleek er overduidelijk iets bacterieels te spelen.

Voedingssupplementen
In principe hebben mens en dier bij goede voeding geen supplementen nodig. Mijn motto is dan ook dat het gezonder is om ergens een tekort dan een te veel van te hebben én hoe meer reclame ergens voor wordt gemaakt, hoe slechter het product moet zijn. Maar met de Phytonics ben ik voor de bijl gegaan. Foutje: ik ben al eerder voor de bijl gegaan 😉 Ze krijgen hier ook regelmatig het vitaminen-/mineralenmengsel Gistocal. Ik zie dat echter als een uiterst waardevolle (onmisbare!) aanvulling bij de zelf samengestelde maaltijden! Ik gebruik dit al sinds 1980! En nu heb ik iets in bestelling dat bij honden de aanmaak van tandsteen zou tegengaan. Polly heeft een plekje met te veel tandsteen maar we zitten met het dilemma lichte ontsteking/niet ideaal versus narcose/ook niet ideaal. Misschien is dit de gulden middenweg. Polly heeft gelukkig geen slechte adem. Dat is een goed teken. Ik ben benieuwd hoe dit bevalt, of Polly dit door haar eten blieft en of het misschien ook bruikbaar is voor katten.

Gebitsperikelen
Dit jaar hebben heel wat gebitsperikelen gehad. Bashiir is zelfs twee (na een complicatie met de hechtingen) keer onder het mes geweest en Sher en Bodiir moesten er ook aan geloven. Arme dieren en arme portemonnee. Mensen die een ziektekostenverzekering afsluiten voor hun dieren raad ik aan om vooral de optie tandverzorging erbij te nemen want die is voor binnenkatten vaak het kostbaarst. Bij buitenkatten zijn het juist de niet-dodelijke verkeersongelukken en valpartijen. We hebben nu ook een afspraak voor Sheralyn gemaakt want bij haar zijn er helaas twee kiesjes niet zoals het hoort.

Bij kittens kan er ook wel eens wat misgaan. Umione kreeg tijdens het wisselen ontstoken tandvlees. Een antibioticakuur loste dit probleem op. Ik schreef hier al over in de vorige blog naar aanleiding van de doodenge complicatie die Nozempje kreeg. Hij had ontstoken tandvlees opgelopen tijdens het wisselen en terwijl hij nog niet 100% was, vond de dierenarts dat hij wel alvast gecastreerd moest worden… Een kitten van net zes maanden oud. Samenlevend met een iets jonger broertje in een appartement. Waarom die haast? Zijn mensen waren er al niet gerust op en hebben hem na de ingreep voor alle zekerheid laten controleren. Toen leek alles goed maar daarna is hij toch enorm ziek geworden. Gelukkig is hij helemaal genezen. Vorige week viel een halfbroertje in de prijzen… Dat overkwam Georgie van Robert en Ninon. Hun dierenarts had FCGS (dat noemden we vroeger stomatitis) geconstateerd en zijn complete gebitje dat nog niet eens uitgewisseld is, zou getrokken moeten worden… Wat ben ik blij dat Ninon contact met me opnam en dat Georgie zijn gebitje nog heeft! Gebitsbehandelingen zijn nogal kostbaar en mij bekruipt het gevoel dat dit steeds een verdienmodel wordt. ‘Vroegah’ probeerde de dierenarts vaak om met een nagel een stukje tandsteen weg te wippen en/of kreeg het dier een antibioticakuur en meestal was het probleem dan opgelost. Polly kreeg een paar maanden geleden voor haar tandvleesprobleempje ook een antibioticakuurtje en alles ziet er weer mooi rustig uit. Zowel Zempie als halfbroer Georgie kregen dit NIET maar alleen een ontstekingsremmer/pijnbestrijding. Die ontstekingen ontstaan juist door een bacteriële infectie en die moet je behandelen met antibiotica en ontstekingsremmers zet je pas in wanneer het nodig lijkt. Op mijn advies heeft Ninon om antibiotica en ze overwegen een second opinion bij een andere dierenarts. Dat is inmiddels gedaan en een andere dierenarts blijkt een hele andere visie te hebben. Georgie mag dus nog gewoon verder gaan met het wisselen van zijn melkgebit.

14 november

Ik heb nog nooit zo’n druk showjaar gehad: komende zondag gaan we alweer! Maar dat is dan voorlopig de laatste. Er valt met Somali’s weinig aan voorbereidingen te doen. Ze moeten er natuurlijk goed uitzien maar dat doen ze hier van nature al. Wassen doen ik ze nooit. Eerder zette ik ze wel in de rijsttzetmeel waardoor de vacht was losser viel maar het uitkammen van al dat witte poeder in een donkere vacht als die van Sheralyn is haast niet te doen. Wel heb ik een spray waarvan ik wat op mijn handen spuit en dan hun vacht mee inwrijf. En kammen natuurlijk. Voor deze foto wil ik wat fotokaarten maken maar het is een hele zoektocht in mijn mobieltje naar dé foto die ik zoek. Deze hierbij van LeeLoo was onvindbaar tot ik bedacht dat ik hem natuurlijk ooit op mijn website had gezet en dus in het archief moest zitten. Bij deze dus.

17 november

Ik had vanmorgen iets met deze datum – er was wat, maar wat? Niet de kaart voor de verjaardag van een vriendin, die was al verstuurd, maar ik weet het nu: 42 jaar geleden werd ons eerste nestje geboren! De fantastische Shirezah beviel toen van haar eerste nestje. De herinneringen hieraan zijn geweldig. Ik zat op de bank met alle boeken over bevallingen van de kat opengeslagen en Shirezah (Chatkantarra Nefertete) deed alles zelf; spinnend en wel. Dat nest had dezelfde samenstelling als Shers X-nest waarin Sheralyn in geboren werd: drie korthaartjes en één Somalipoesje. Toen was het enige langhaartje Anches Shirezah. Zij was ook volgens hedendaagse normen een schoonheid. En dat is Sheralyn ook! Maar degene die gisteren op de kattententoonstelling in Beverwijk de show stal was haar moeder Sher. Richard Katuin heeft ons op de foto gezet en zijn foto’s stonden vanmorgen al op zijn Facebook. Als de NOM & BIS-foto’s van Francisca Steenks er zijn, komt de beste hier natuurlijk ook.

Ik zat ook al vroeg aan de administratie: de vijf kooikaarten met bijbehorende keurrapporten scannen voor de titelregistratie. Geweldig dat het Sher gelukt is: vijf keer Best-in-Show (BIS) in de castratenklasse, in competitie met poezen van andere rassen en vooral andere leeftijden! Sher mag nu de FIFe-titel Distinguished Senior Winner (DSW) bij haar andere titels voegen. Ik heb natuurlijk meteen haar pagina bijgewerkt.

Ik wist niet van het bestaan van de veteranentitel in de CatFancy. Omdat ik het belangrijk vind dat er op de shows meer aandacht is voor de oudere dieren, stelde ik een keer voor om een veteranentitel bij de FIFe in te voeren. In de Kynologie (hondenwereld) bestaat hij al jaren. Onze Eesz heeft ooit haar laatste veteranen CAC onder luid applaus behaald.

Toen bleek dat in de CatFancy deze titel niet zo lang geleden al was ingevoerd. Sher had al een flitsende start gemaakt op de show in de Lier en in de kampioensklasse heeft ze de laatste drie BIS’jes zelfs op rij weten te winnen.
Wij showen altijd al dieren op leeftijd. Een kat van bijvoorbeeld twaalf jaar kan er heel anders uitzien dan een kat van tien maanden. Mensen die zich oriënteren over een nieuwe huisgenoot moeten een zo’n breed mogelijk beeld van het ras van hun uiteindelijke keuze kunnen vormen.

22 november
Oeps, ik had deze blog niet de titel Wintertijd moeten geven… Het is nu echt koud. Dat zijn we helemaal niet meer gewend. Sinds Poetin los ging, proberen wij het gebruik van gas waar mogelijk te vermijden. We koken al elektrisch dus dat scheelt maar voor het douchen kunnen we niet anders. Ik vind de app van onze nieuwe energieleverancier heel leerzaam. Zo ontdekte ik vandaag dat bij de huidige buitentemperaturen ‘s nachts het huis op 15/16 graden houden per uur net zoveel gas kost als een bescheiden douchebeurt (ik ben kampioen sneldouchen incl. haren wassen). Ik ga uitzoeken hoe ik dit gasverbruik kan dimmen met de inzet van onze infraroodpaneeltjes. We hebben er vijf in huis maar gebruiken er maar twee regelmatig. Met de paneeltjes met thermostaat moet de ergste kou ook te bestrijden zijn. Gelukkig hebben we geen kwetsbare dieren zoals naaktkatten of oude katjes met gaten in hun vacht door weggeknipte klitten. De vacht van Shabanou is om door een ringetje te halen, zeker na haar rijstzetmeelbadje van een paar dagen geleden en de trimbeurt van Polly kan best nog wel even uitgesteld worden.

Bashiir en Sheralyn waren vanmiddag boven en daar staan de ramen standaard op een flinke kier omdat ik van frisse lucht houd vanwege mijn kattenallergie. Niet lachen vanwege de combinatie allergie en cattery! Het is daar best frisjes en ik vond dat het daar best wel wat warmer voor ze mocht zijn. Ik deed de airco aan op verwarmen, het paneelplaatje in de kattenkamer ook én zorgde ik zelfs voor een kruik. En wat deden ze? Nadat ze met mij uitgetut waren, vonden ze dat ze naar buiten moesten! Voor ons is het verwarmen een luxe probleem. Ik kies altijd voor langere termijncontracten. Soms kan je dan wat minder voordelig uit zijn maar bij extreme toestanden scheelt dit een boel stress.
Momenteel zijn er weer onderhandelingen over vrede voor Oekraïne. Die $#@! van een Poetin zet dit volk natuurlijk weer in de kou. En dus ook Oleg, Elena en hun katjes waaronder Silfescian Iriska. Ik vraag me af of mijn laatste mailtjes wel zijn aangekomen. Ik maak me grote zorgen. Die mensen en dieren daar weten pas wat kou en ontbering is.

Noodpakketten

Het is lang geleden dat ik er een aflevering van heb gezien maar ik heb ze opgenomen: de afleveringen van het Sinterklaasjournaal. Zo leuk. Echt een aanrader. Natuurlijk gaat er daar weer van alles mis maar wat er wel goed gaat, zijn de noodpakketten. Ik ga mijn schoen er niet voor zetten maar ik heb wel een wens op dat gebied: een draagbare accu met uitvouwbaar zonnepaneel. Ik heb helaas ‘s nachts voor mijn gezondheid stroom nodig.
Iedereen heeft nu vast wel de aanbevolen zaken voor noodsituaties in huis. Onlangs toen er met het drinkwater in Utrecht een probleem was, bleek dat de winkels in een oogwenk leeggekocht waren. Of de mensen hadden geen voorraad of was het ouderwets hamsteren?

Wij hoeven in noodgevallen geen drinkwater voor het toilet te gebruiken: we hebben een regenton én ‘met emmertjes water halen’ uit het Spaarne of uit de Bakenessergracht (wij wonen er precies tussen) is dat probleem in ieder geval onder controle. Eten en drinken voor de dieren hebben we ook volop. Zeker wanneer ze in hoog tempo al hun ontdooiende vlees uit de vriezers moeten opeten 🙁
Warmte is een ander verhaal: als er geen stroom is dan werkt de cv niet en heb je ook niets aan de infraroodpaneeltjes… Een thuisbatterij is helaas een dure grap en ons huis is daar ook niet zo geschikt voor. Mijn broer heeft voor reserve een houtkachel maar wij hebben juist vanwege fijnstof/zure regen/stikstof medio jaren tachtig al de openhaard weggedaan. Of een draagbare accu ook zoveel vermogen kan hebben om voor verwarming te zorgen, vraag ik me af. Toch maar binnen bbq’en?

25 november

Nu is het echt officieel: Sher heeft de titel Distinguished Senior Winner. We hebben het certificaat nu al binnen. Met dank aan Hennie van de Titelregistratie. Voor zover ze zich kan herinneren is Sher de eerste bij Felikat die deze titel heeft behaald! Knappe Sher. Ze komt ook wel uit een hele knappe familie: haar grootmoeder Tresca was ooit de eerste Somali die de titel National Winner behaalde. Ik was echt stomverbaasd. Ik had vaag van die titel gehoord, die was toen net nieuw, maar ik had niet verwacht dat onze mooie Tres in dat jaar terwijl ze toen ook nog een nest had grootgebracht überhaupt een kans had. Dus wel! Tresca’s had ook een grootmoeder die hoge ogen op shows gooide: Nieckje. Vooral in de Veteranenklasse. Op een gegeven moment werd het zelfs saai: ze won altijd. Dus we besloten haar een tijdje niet meer voor die klasse in te schrijven. Alleen bleek later dat de andere eigenaren van veteranen het hadden opgegeven en dat er de volgende show geen enkele veteraan was ingeschreven.

Nachtmerrie

Op onze laatste show, lekker dichtbij in Beverwijk, dus ook dichtbij voor Mariëlle Kouw, kwam zij even langs. Zij is de fokster van onze Bashiir. Sher is de kleindochter van haar helaas jong overleden Badu en de bijna veertien jaar oude nog in uitstekende conditie verkerende Chumba. Sher lijkt heel sterk op haar moeder Badu en Mariëlle moest wel even een traantje wegwerken toen Sher haar indringend aankeek.

Ik verwacht dat Mariëlle afgelopen zondagavond wel wat meer tranen heeft laten lopen na de goede afloop van hun horroravontuur op een snelweg in België. Na een fikse aanrijding duurde het uren voordat er echte hulp kwam. Die hulp was heel hard nodig want door de klap was het deurtje uit het transportmandje van haar Abessijnse dame Twinkle losgeschoten. Zij en Michele hadden dit niet gemerkt, er lag een deken over de mandjes, en zo kon het gebeuren dat Twinkle de auto uitschoot toen er even een deur openging om ID-paperassen te pakken. Gelukkig dook Twinkle onder de auto want ondertussen raasde het verkeer langs hen heen. Zo’n watervlugge en nu angstige kat laat zich echt niet makkelijk pakken. Gelukkig glipte ze het motorblok in via de onderkant van de auto. Helaas duurde het drie uur!! voordat er een keer hulp kwam (avond, kou, drukke autoweg, geen politie).

De man van de sleepdienst wist Twinkle uit het motorblok te krijgen alleen schoot ze toen weer weg. Dat iedereen het overleefd heeft want de achtervolging ging gepaard met ware doodsverachting. Op een gegeven moment stond Twinkle op de rand van het viaduct en in haar paniek zou ze kunnen gaan springen. Als ze dat zou doen, was ze kansloos: daaronder liep een autoweg met nog meer rijstroken dan deze. Met een snoekduik lukte het Mariëlle om een achterpoot van Twinkle te pakken te krijgen!
Iedereen is weer veilig thuis, met de blikschade etc. van de auto komt het vast wel goed. Hopelijk komt het ook helemaal goed met de blessures van Michele en Mariëlle (ook die van de aanrijding) en houdt Twinkle er geen autorijtrauma van over.

2 december

Het gaat uitstekend met de ondernemende Twinkle en haar onverschrokken vrouwtje Mariëlle. Twinkle associeert haar reismandje niet met haar angstige ervaring en over de blauwe plekken van Mariëlle zijn ook geen zorgen.

Die zorgen zijn er wel over haar Goosha. Goosha is een tante van Bashiir. Ze is nog tien jaar en helaas lijken de vooruitzichten na haar operatie tegen mamatumoren niet rooskleurig. Ik help dus duimen dat die vooruitzichten voor haar net zo de plank misslaan als die ooit voor Elvira. Onderzoek van het verwijderde speldenknopje wees uit dat de tumor van het agressieve soort was. In diezelfde tijd had Oentje deze kwaal ook en bij haar zou de tumor minder agressief zijn. Oentje, die toen ouder dan Elvira was, kreeg helaas nog maar een half jaartje te leven terwijl Elvira er – tussen de operatietjes door – nog vele jaren aan vast mocht plakken.
Tot mijn verbazing is het middel suprelorin niet in alle landen voor poezen leverbaar. Zelfs de poezenpil niet. Mamatumoren is een hele bedreigende kwaal voor poezen. Het beste middel om ze te voorkomen is een tijdige castratie maar dat kan niet voor fokpoezen en zonder poezen sterven de rassen uit. Dilemma. Wanneer castratie niet de bedoeling is, dan is tijdig een eerste nestje krijgen het gezondste en daarna kan laat ik vaak tijdens de eerste krolsheid na de bevalling meteen suprelorin plaatsen. Onbenutte krolsheden en licht gedoseerde poezenpillen zijn naar mijn ervaring beide even slecht voor de directe gezondheid van de baarmoeder en de latere gezondheid.

Trendsetters

In de afgelopen veertig jaar is bij mij de overtuiging gegroeid dat de hoeveelheid hormonale schommelingen in wisselwerking met de individuele aanleg een belangrijke oorzaak is. Onze poezen, én katers trouwens ook, krijgen dit middel allemaal (vanaf 2009) en we hopen dat dit het vroegtijdig overlijden door deze kwaal kan voorkomen. Shabanou, nu 18,5 jaar, is een hoopvol voorbeeld hiervan. Haar vriendinnetje Orchid heeft ook nooit een mamatumor gehad. Helaas kon dit niet voorkomen dat wij haar toen ze bijna zeventien jaar was, moesten laten inslapen. In principe was dit ook een zeer acceptabele leeftijd. Maar Tresca en Nieckje verloren we veel te jong: Tresca was maar tien jaar en Nieckje veertien. Veel van hun voormoeders verloren we rondom hun veertiende en vijftiende levensjaar. Ik hoop dat Orchid en Shabanou trendsetters zijn! Achter deze link zit een pagina met verwijzingen naar de pagina’s van al onze dieren.

3 december
Morgen is Sheralyn in de hoofdrol – ze gaat ‘logeren’ bij tante dierenarts omdat haar gebitje onder handen moet worden genomen. Twee kiesjes met een beetje tandsteen en daardoor wat parodontitis. Uiteraard worden er ook foto’s gemaakt. We hopen zo dat er niet meer loos is dan wat zichtbaar is.
Maar vandaag is Sher in de hoofdrol want ik heb nu alle foto’s van haar laatste showsuccessen.

Op de eerste foto ligt Sher zeer tevreden in het meest favoriete kartonnen mandje in het tafeltje voor het kacheltje. Op de tweede is ze de pisang want dochter LeeLoo heeft dat plekje ingenomen. Het tafeltje voorziet dus in een behoefte. Maar wanneer het convectorkacheltje onder de klimboom goed warm is, is die boom weer druk. Daarna komen de showfoto’s: Sher werd zowel als castraatpoes als veteraan genomineerd en in de klasse gecastreerde poezen won ze de BIS. Datzelfde deed ze ook op de show een maand later in Beverwijk.

Sher neemt het poseren uiterst serieus, gezien haar expressie. Ik ook hoor 🙂 Ik vind het alleen reuze lastig om naar de camera te kijken want ik heb de neiging om juist naar Sher te kijken.

November was een koude maand voor de huidige begrippen. Volgens de weerberichten zou het eerdaags iets minder koud worden alleen daar komt helaas wel meer regen bij kijken. Ik zou het zonnetje zo graag wat vaker willen zien. Nog een kleine drie weken en dan worden de dagen weer langer. Ik kan niet wachten.
In de volgende blog heb ik o.a. goed nieuws over Iriska in Oekraïne.

Wordt vervolgd.