De regendans

‘Onze hoffotograaf’ Richard heeft weer een prachtige fotoshoot gedaan met zijn eigen katten. Zijn blauwe Boudica is ooit bij ons geboren. Deze prachtige foto zorgde dus meteen voor inspiratie om een nieuwe blog te starten. Eigenlijk vind ik de foto van Boudicasamen met haar vader Gio de mooiste maar die past echt niet als uitgelichte foto hierboven. Die van Boudica heeft Richard aangepast naar landschapsformaat en ik heb er nog een klein randje vanaf moeten halen zodat Boudica’s voetjes er helemaal op zouden komen. Dit formaat hier is niet bepaald standaard: iets lager dan 16:9.

Richards foto’s in origineel formaat. Zulke mooie composities. De kleuren, het licht en natuurlijk de lieve mooie fotomodellen! Op zijn Facebook zijn meer foto’s te vinden.

9 augustus

Gisteren was het de Internationale Kattendag (IK). Ik heb een bericht van een eerdere IK op Facebook gedeeld: het prachtige boek van Arjan van Gent over zijn kinderen met een vachtje. Een van die kinderen is namelijk familie: Ziggy, een kleinzoon van Shabanou. Ik had het te druk met mijn nieuwe speelgoedjes om hier meer aan de IK te doen. Mijn nieuwe speeltjes zijn smartwatches. Meervoud! Zo duur waren ze niet per twee 😉 En ik heb er zelfs nog een extra bandje bij zodat het bij iedere outfit kan passen. Ik wilde geen Apple Watch omdat ik begrepen had dat die na een aantal jaren geen updates meer zou krijgen en ik de neiging heb om waar ik aan gehecht ben eeuwig te willen blijven houden. Het was een verrassing voor mij dat het mogelijk bleek om een eigen foto op de wijzerplaat te zetten. Ik was echt heel blij verbaasd dat dit me ook nog lukte. Perfecte viering van die Kattendag. Alleen voor perfectie wilde ik het zilvertje (foto van Shabanou) op het zilverkleurige horloge en eentje van Sher, onze oudste wildkleurige dame, op de goudkleurige. Oeps, na wat gefrunnik met die wijzerplaten via de app, kan ik wel alle mogelijke wijzerplaten van die app erop zetten maar niet meer mijn eigen foto’s. Dus die van Shabanou is er nu ook af 🙁 Gelukkig heeft dat bedrijf een redelijk actieve klantenservice en ChatCPT staat ook al in de startblokken om me te helpen. Sommige andere functie werken al zoals de stappenteller, slaapregistratie en de bloeddruk. Nu neem ik dat niet al te serieus. Die bloeddruk is voor mijn doen veel te hoog. Dat ga ik straks met een echte meter controleren. Het ging mij vooral om de looks en de stappenteller toen ik ze bestelde. Dat lopen is momenteel niet echt mijn ding. Donderdag stond ik ergens iets te lang en dan loopt mijn rugpijn uit de hand. Ik had al heel brutaal een krukje gepakt maar ik ging tot mijn verbazing even later, toen de pijn allang gezakt was, toch nog bijna onderuit. Gelukkig weet ik nu wat ik bij een te grote bloeddrukdaling doen moet: hoofd zo laag mogelijk houden en water drinken. Zodra het kon, mocht ik in hun kantoortje op verhaal komen en daarna zijn we van de schrik gaan bijkomen op een terrasje.

De foto van Shabanou op de wijzerplaat van het gouden model. Zo jammer dat het me niet meer lukt om er eigen fotootjes op de wijzerplaten te krijgen. Die van Sher staat vast erg mooi op de gouden. Voor nu houd ik de waterlelie op de zilveren. De volhoudster wint.

Ik heb nu ook een nieuwe fietshelm. Fietsen betekent voor mij vrijheid en een helm dragen, voelt voor mij als het tegenovergestelde. Ik voelde me met de mat grijze helm bijzonder onplezierig. Ik heb nu gekozen voor een glimmende zwarte die ik bewaar in de fietstas zodat hij altijd bij de hand is. Ik vond dat de grijze me erg suf stond maar wat blijkt: ik denk dat niemand me er ooit mee herkend heeft. Ik liep gisteren met mijn zwarte helm op ergens naar binnen om iets af te geven en de eigenaar die me heel goed kent, zei spontaan dat hij me in eerste instantie niet herkende. Dat viel me tijdens het fietsen ook al op. Normaal kom ik vrij veel kennissen tegen en dan groeten we elkaar natuurlijk. Nu was ik voor iedereen de grote onbekende. Ik ben heel benieuwd of ik dit helmdragen blijf volhouden en of onze kennissen mij uiteindelijk gaan herkennen.

12 augustus

Bijzondere datum vandaag. Twintig jaar geleden werd onze dierbare Maverick geboren. In het verre Denemarken. Bij Vibeke waar we een aantal jaren eerder de prachtige Dempsey, zoon van Kelly Kathleen en kleinzoon van Elvira, hadden gebracht. Bij een andere fokker in Denemarken woonde toen al Just Jake, een zilveren zoon van onze Oentje. Fantastisch dat juist deze twee katers belangrijke voorouders van onze Meef zijn geworden. Wat hebben wij van Maverick genoten! Wat was hij een bijzonder dier. Zo lief, zo sociaal, zo goed van vertrouwen en vooral heel veel zelfvertrouwen.
Ooit zijn wij zijn verjaardag een keer vergeten. Dat was op de dag dat zijn achter-, achterkleindochter Elfie was bevallen van Baldr, Murphy, Oliver en Tinka. Helaas is Murphy vorig jaar veel te jong een sterretje geworden. Zijn nestgenootjes verkeren gelukkig in goede gezondheid al moest Tinka haar negende verjaardag vandaag met een tandje minder vieren.

Eclips
Vandaag is ook de dag van de zonverduistering. Ik had al lang van te voren de speciale brilletjes besteld maar we hebben besloten om niet naar de zee te gaan. Het zou wel eens heel erg druk kunnen worden. Naar beneden, het strand opgaan, is voor mij geen optie. Omdat ik niet lang kan staan moet ik zitten op het zitje van mijn rollator. Maar dan loop je het risico dat mensen voor je gaan staan. We hebben dus besloten om naar de streaming van de Leidse sterrewacht (zonder tussen n) te gaan kijken op de tv. Zo lopen we ook geen risico op oogschade. Ik kan namelijk niet achterhalen of de gekochte – goedkope – brilletjes wel goedgekeurd zijn. Ik heb al een vlek in mijn linkeroog, heel irritant, en daar moest maar niet meer ellende bij komen. Het zou prachtig zijn wanneer de eclips een positieve invloed zou hebben op de zo broodnodige neerslag maar helaas daar bemoeien de zon en de maan zich niet mee.

Sher, Bodiir en Bashiir dansen (compleet met echte tabbystrepen) met alle energie die ze hebben een regendans om de broodnodige en juiste regenbuien los te peuteren. Zelfs de scheepvaart ligt al op veel plaatsen stil, de dijken staan op instorten en het aantal natuurbranden in heel Europa is niet meer te tellen. En nog zijn er mensen die met deze droogte rokend door de natuur gaan. Sommige mensen Gr$#&*(
In de hoop dat het weer gaat omslaan en dat we in plaats van de extreme hitte verfrissende langdurende milde regenbuien gaan krijgen. Arme mensen in de Filipijnen. Daar regent het veel te veel en door orkanen en aardverschuivingen zijn al heel veel slachtoffers gevallen.

20 augustus
Opgelicht

Ik had even andere dingen aan mijn hoofd en kwam niet aan mijn website toe. De laatste factuur naar aanleiding van mijn ongeluk op 16 juli had ik binnen dus die moesten verzameld en doorgestuurd worden. Waar is de tijd gebleven dat je die in een envelop kon opsturen? Nu moet je alles digitaliseren en via formulieren online, de ene is hopeloos onhanteerbaar en de ander van het type waar wel over nagedacht is, verzenden. En dan krijg je medewerkers die de zaak moeten gaan behandelen en ergens overheen kijken en opnieuw om documenten vragen. Vandaag was er geen nieuw verzoek. Ik verwacht er zeker nog een want ik weet dat is de achterkant van het schadeformulier niet meegestuurd heb. Ach, misschien kan het ook wel zonder.
Ik had ook nog wat anders te doen: ik ben in handen gevallen van een oplichter. Ergens heb ik tijdens mijn zoektocht naar het opnieuw kunnen plaatsen van een eigen foto op mijn smartwatch met ApplePay een cent betaald. Ik wist best wel dat dit een bekende truc van oplichters was maar ging ervan uit dat ik op een officiële app zat en dat dit legitiem was. Toen ik zag dat ik om verder te kunnen gaan een abonnement moest aangaan, ben ik er weggegaan. Dat bleek gezien de afschrijving onlangs niet voldoende: dag 49,90 euro! Aan mijn bank lijk ik niets te hebben. Ik moet zelf het abonnement opzeggen maar dat is onmogelijk bij een oplichter die zijn identiteit verborgen heeft, steeds onder een andere naam opereert en nu ook weg is op die app. Toen gebruikte hij/zij de naam Shipovian maar dat zie je pas op je afschrijving. Over twee maanden (!) zou ik van de ING kunnen horen of die vijf tientjes terug te boeken zijn. Omdat ik geen toestemming heb gegeven, kan ik dit ook niet storneren of het bedrijf blokkeren. De ING verwees me naar Apple. Daar bleken ze stukken coöperatiever. Ze hebben m’n hart gestolen. Zo begripvol. (Ik had al bijna een smartwatch bij hen gekocht want ik had nog steeds geen foto terug op die van mij.) Alleen zagen zij ook geen oplossing en verwezen me weer naar de bank. Vandaag heb ik de knoop doorgehakt en aan de mensen van Apple gevraagd of ze me konden helpen om ApplePay te verwijderen en mijn iCloud-abonnement over te zetten naar mijn creditcard. Dat bleek een fluitje van een cent. Nu afwachten of er over een maand weer zo’n afschrijving plaatsvindt. Dan zit er niets anders op dan een ander rekeningnummer te gaan nemen want zo’n oplichter gun ik geen cent.
Maar mijn horloges hebben de fotootjes en andere wijzerplaten die ik zo graag wilde. Het bleek dat ik zelf zat te ukken. Dat het me de allereerste keer wel lukte was omdat ik toen wel even naar rechts scrolde waardoor de uploadmogelijkheid in beeld kwam en daarna al die andere keren niet. Zo suf en zo duur 🙁 De klantenservice van het bedrijf van de horloges stuurde me gisteren een videootje: probleem opgelost.

Dankzij ChatCPT kan ik van al onze dieren het gezichtje uit een foto laten halen en indien nodig van een betere achtergrond laten voorzien. De roze achtergrond van Sher was ook niet naar mijn zin. Zij staat nu net als haar dochter ook te stralen in het groen. Letterlijk stralen want door het licht van de wijzerplaat komt het groen op het klokje nog mooier uit dan hier op de foto zelf. Nu schittert de lieve LeeLoo op mijn pols. Bij verjaardagen kan ik ook een dierbare foto van dat dier erop zetten.

Dropshipper
En dan te beseffen dat ik bijna de klokjes had teruggestuurd. Ik ben nu weer zo blij met ze. Het zijn geen dure AppleWatches. Toen ik dat ooit overwoog, liep ik tegen de beperking van het aantal jaren service aan. Als ik iets heb waar ik blij mee ben dan houd ik dat. Ik draag nu een rok die al zeker 25 jaar oud is. Ik heb hem een paar jaar geleden gegoogeld: 450 euro en die was nog zonder het borduurwerk dat de mijne wel heeft. Dat ik heb er nooit voor betaald.

Ik heb mijn Chinese klokjes via een dropshipper waarvan ik eerst bij Trustpilot had gekeken hoe het zat met de service en garantie. Daar mankeerde niets aan. De ene dropshipper is echt de andere niet. Dutch Technology zit natuurlijk niet in Nederland maar communiceert wel in het Nederlands en heeft zijn beloftes waargemaakt. Het enige wat ik in eerste instantie jammer vond was dat de wijzerplaat niet altijd zichtbaar is. Maar bij nader inzien is dit wel zo prettig: gisteren in de bioscoop was mijn klokje duidelijk zichtbaar wanneer ik mijn pols even draaide. Ik moet er niet aan denken dat dat ding de hele tijd in het donker licht zit te geven. We waren bij The Odyssey, best leuke film trouwens, en dankzij de recensie in de krant wist ik dat oordopjes geen overbodige luxe waren. We gingen al speciaal naar een bioscoop met totaal ander publiek – hoog grijsgehalte, passen wij prima tussen – waar ze meestal andere type films draaien, de SCHUUR naast de PHIL, in de verwachting dat ze het aantal decibellen op een gezond niveau zouden houden. Deden ze vast maar mijn oordoppen moesten toch echt de hele tijd zo diep mogelijk.
Ik had gisteren de mazzel dat ik weinig rugpijn had en rechtop kon lopen waardoor we die 350 meter (we wonen echt heel dichtbij het centrum) hebben kunnen lopen. Ik vind het altijd zo’n gedoe om een scootmobiel te gebruiken en die ook nog eens veilig te kunnen parkeren.

Terug naar de dropshippers met hun Chinese producten. Door die dropshippers kan je de leukste ideeën zien langskomen. Als iets je leuk lijkt, zoek dan even bij Temu (geeft perfecte service, niet goed, geld terug). Daar kost hetzelfde product vaak maar een kwart of minder van de prijs. Tegenwoordig komt er wel bij de eerste zeven producten drie euro invoerrechten per item bij. Die 21 euro spekken de staatskas (welke? Het is een EU-regel) maar dat is in principe een goed doel 🙂 Dat is heel andere koek dan wat Trump doorlopend uithaalt met zijn handelstarieven. Nu is Canada de klos: 50%!

Ondertussen heb ik het druk met het uitzoeken en laten maken van wijzerplaatjes voor mijn horloges. Ik kan er via ChatCPT vier per dag laten bewerken. Straks nog eentje met Polly en dan ben ik voor vandaag aan mijn limiet.
Dit weekend is er een kattenshow in België. Dat was ons echt te ver met kans dat er dan weer een hittegolf kon zijn. We willen wel naar de show in Schiedam. De temperatuur is nu heel Nederlands; wisselvallig en rondom de 20 graden. Ik hou van een lekker zonnetje met temperaturen rond de 23/24 graden én een buienradar die goed werkt. Blijkbaar moest hij er onlangs weer even inkomen want hij maakte er een potje van. Tijdens een flinke regenbui bleef hij stug volhouden dat er geen buien werden verwacht. Ik heb maar een paar andere weerapps op mijn mobieltje gezet.

23 augustus
Gisteravond klikte ik nieuwsgierig op Meta AI van WhatsApp. Toch eens uitzoeken wat ze daar te melden hebben. Blijkt dat dit dezelfde mogelijkheden heeft als de bekende ChatCPT maar zonder beperkingen. Ideaal voor mij. Vanwege mijn missie om mijn ecologische voetafdruk op deze planeet zo klein mogelijk houden en waar mogelijk probeer de netcongestie niet erger te maken, is dit voor mij perfect. Om de piekbelasting tussen vier en negen te vermijden, kan ik – door de weeks – met een gerust hart op de andere uren wel met de achtergrondjes voor mijn foto’s aan de gang.
Vanmorgen zat Sheralyn mooi te wezen naast me. Klik – foto maar met een ongewenste achtergrond. Probleem opgelost. Ik had al een foto van haar voor de wijzerplaat maar haar oogkleur werd door het licht erachter net een tikje te onnatuurlijk.

Mijn laatste aanwinsten. Polly met een recente foto waarop niet te zien is dat ze ouderdomsstaaroogjes heeft. Dan onze prachtige Eesz van weleer. Op die foto was ze al vijftien jaar! En dan twee kiekjes van de lieve Sheralyn. Op dit scherm komen haar ogen normaal over maar bij de eerste waar haar ogen wat groenig zijn, worden die knalgroen op het horloge. Nu kijkt ze me vanaf mijn pols met gouden ogen aan 🙂

24 augustus
Komend weekend hebben we een medewerkersdag van onze hondenclub met allemaal buitenactiviteiten. De regendans van onze katten heeft voor aardig wat buien gezorgd maar juist voor dit weekend zegt buienradar dat de sluizen weer opengaan. Is ook erg belangrijk want het grondwater is nog lang niet op het juiste peil. Eigenlijk zou het heel erg prettig zijn wanneer het zaterdag even droog zou zijn. Zou daar ook een dans voor bestaan? Met het weer van de laatste dagen krijg ik echt het gevoel dat de zomer voorbij is dus even een zonnig weekend zou welkom zijn. Google leerde dat de Indiaanse zonnedans minder geschikt is voor mijn doel. De Hawaïaanse versie lijkt me meer geschikt. M’n nieuwe AI-vriendje van Meta heeft de regendansfoto omgezet naar deze zonnedans. Ik ben benieuwd naar het effect 🙂

De eerste drie foto’s zijn van Bodiir. Die ving op een gegeven moment het speeltje en liep er grommend mee weg. Daarna de lieve LeeLoo die vanmiddag nog een sliding maakte waardoor mijn laptop op de grond viel (alles doet het nog); daarna Sher op haar favoriete uitkijkpost en dan de enige foto met een kat op de achterpootjes die acceptabel was. Geen vooraanzicht maar wat is Sheralyn toch een prachtige kat. Haar kleur en die glans! Maar waar het nieuwe speeltje is gebleven is een vraag. Bashiir had vroeger de gewoonte om speeltjes (echt grote en lange) zelfs door de kattenluikjes heen te wurmen van binnen naar buiten en vice versa.

Spannend
Ik heb een nieuwe multifocale bril en nieuwe dito glazen in mijn favoriete montuur. Dat montuur bleek reparabel te zijn. De glazen hadden door de aanrijding in juli wat krasjes opgelopen en zijn vervangen. Ik ben alleen helemaal niet blij met het leescomfort. Ik denk dat ik maar met alle brillen terug moet naar de winkel. Ik heb nu mijn oude computerbril op. Die bleek ik na de staaroperatie aan mijn rechteroog niet meer nodig te hebben. Echt scherp zie ik de letters hier echt niet. Mazzel dat woorden met een tikfout rood onderstreept worden. Met het lezen van de krant of een boek merk ik dat ik soms fout gok bij sommige woorden en doorlopend aan mijn bril zit te duwen in de hoop de letters beter te kunnen zien. Best vervelend.
Vanmorgen echter vanaf vele fronten goed nieuws: de bank heeft mijn verzoek/klacht, moest ouderwets schriftelijk, ontvangen en onze rechtsbijstandverzekering wil ook verder gaan met de schade/rekeningen van de aanrijding. Maar het beste nieuws was dat deze website nu weer bestaat! Gisteravond heeft webmaster Jan-Willem nog een poging ondernomen om de plug-in ‘Foto van de Dag’ aan de praat te krijgen. Normaal is de software kant van deze site meer de afdeling van webmaster Victor (superluxe situatie trouwens: twee webmasters!) maar Victor zit in de lappenmand. Hij is behoorlijk geblesseerd geraakt door een valpartij. De moet eerst maar opknappen.
Het bleek dat zelfs Jan-Willem geen beweging in dat programmaatje voor de foto’s kreeg dus ik heb zelf de stoute schoenen aangetrokken vanuit de gedachte dat ik er nu toch weinig aan kon verpesten. Ik heb zo’n 200 van die eerder gepubliceerde foto’s verwijderd en voor de zekerheid van sommige een kopie gemaakt. Toen kon ik de fotobewerking van de zonnedans rechts bovenaan plaatsen. Ik was best trots op mezelf. Alleen toen ik even later nog wat wilde controleren, kon ik eerst deze pagina niet openen en even later bestond de hele website niet meer. Ik ging kijken of ik bij Strato, de webhost, wijzer kon worden. Daar vond ik wel een vermelding over de hoeveelheid ruimte, er zou een tekort zijn…, maar geen e-mailadres om contact op te nemen. Wel een telefoonnummer maar midden in de nacht bellen, is niet de bedoeling. Misschien werd er toen wel een back-up gemaakt want vanmorgen was al het wel en wee rondom de Silfescians weer online te vinden. Het inloggen bij Strato lukte niet, dit kwam door mijn Norton, maar de dame van de klantenservice, bleek tot mijn schrik echt een drama: niet te verstaan en zij bleek mijn vraag niet te kunnen begrijpen. Een robot zou betere service bieden! Het is beter dat zij haar carrière heroverweegt. Ik heb eerdere contacten daar altijd als zeer constructief ervaren.

Blij, blijer, blijst
Maar goed, het inlogprobleem heb ik opgelost en toen kon ik ook zien dat er helemaal geen ruimteprobleem is. Ik heb maar 7,13 GB van de 100 GB in gebruik. Wat een verademing vergeleken met mijn vorige webhost. Bij Argeweb betaalde ik me klem voor de webruimte maar daar kreeg ik maar een fractie van wat had gemoeten en had ik vaak gezeur. Ik heb door hun gedreig zelfs videootjes verwijderd waar ik nog steeds spijt van heb. Toen de verhuizing zo goed als rond was, bleek dat zij een grote fout in hun administratie hadden gemaakt en dat ik al die jaren veel te veel voor veel te weinig had betaald.
Dat er weer Foto’s van de Dag geplaatst kunnen worden maakt me blij, dat de website er weer is, maakt me super blij maar dat tussen de bedrijven door de AI van WhatsApp ook nog eens een hele dierbare foto van Eesz heeft verbeterd, is het helemaal. Die foto had ik tijdens haar laatste boswandeling gemaakt. Op haar oude dag, Eesz is 16 jaar geworden, kreeg ze last van haar achterhand en de medicatie ervoor werkte iedere keer korter. Als het even niet meer ging, liet ik haar even uitrusten, tilde ik haar op en zette ik haar weer recht op haar achterpoten en dan liep ze weer 100% blij van zin gezellig mee.
En dan nog een feest: ik had vannacht geen last van het gebulder van het ventilatiesysteem van Kunst om de Hoek. Allemaal lieve aardige mensen daar maar die overlast is/nu was niet mis. Doorlopend busjes die de mensen met een beperking voor de dagopvang brachten en haalden waardoor onze straat vaak geblokkeerd was. Een afspraak bij de dierenarts moest ik altijd proberen te plannen tijdens de – mogelijk – niet geblokkeerde momenten. Ik had ook een steekkarretje om een draagmand met een kat naar de auto te kunnen brengen want het dragen is een aanslag op mijn rug. Dat de lieve Murray ooit met mand en al van dat steekkarretje kukelde, doet me nog zeer. Nu Huibert met pensioen is, draagt hij indien nodig de manden. Maar we proberen trouwens zoveel mogelijk te vermijden om met een kattenmand over straat te lopen; zo fijn vinden zelfs onze doorgewinterde showkatten dat niet. Maar terug naar dat ventilatiesysteem. Ooit hadden ze een nog lawaaieriger systeem. Die herrie kon echt niet, dat vonden de medewerkers van toen ook, en er hing een briefje dat de schoonmaker voor het afsluiten dit moest uitzetten. Later is dit systeem waarschijnlijk vervangen want er werd ‘s nachts niets meer uitgezet… Minder decibels maar voor mijn helaas idioot goed werkende oren veel te veel. Ik was het zeuren moe en sliep bijna altijd met oordoppen in. Deze week is de opvang verhuisd en ik had begrepen dat er appartementen gebouwd zouden worden. Ik had de hoop dat er met een grondige verbouwing weer ramen zouden komen die geopend zouden kunnen worden maar volgens de aanvraag wordt het pand maar in tweeën gesplitst. Gisternacht verdroeg ik het gebulder te slecht en ondanks de oordoppen had ik veel last van hartkloppingen. Geen gezonde situatie voor iemand met hartfalen en boezem fibrilleren. Daarom ben ik nu extra, extra blij dat het ventilatiesysteem is uitgezet. De oordopjes zijn niet meer nodig en ik kan weer genieten van het geluid van spinnende katjes!

Eeszje 15 april 1999 – 30 juni 2015

De laatste foto was het voor mij helemaal! Zelfs haar naam staat erin. Zo staat ze nu dus op de wijzerplaat van mijn watch. De originele foto, de eerste, is van zeker elf jaar geleden; de tweede is heel leuk gemaakt maar dat was niet ‘onzeEesz’; de laatste twee dus wel! Ook na elf jaar missen we onze grote witte dame.

31-08
Afgelopen zaterdag hadden we de buitenactiviteit van de hondenclub waarvoor de zonnedans van stal was gehaald. We hebben echt mazzel gehad: geen stortbuien en vrij kort een lichte regenbui. Toen we later voor de bbq gezellig en droog onder de tenten zaten viel er wat meer regen. Tegen de tijd dat het water het dekentje van Polly te nat dreigde te maken, was het tijd om op te ruimen. Maar wel nadat Polly heel dankbaar een aantal stukken overgebleven biefstuk had verorberd.

Er waren verschillende activiteiten. Extra leuk en vooral voor ons extra gezellig was dat zwager Nico en schoonzus Nelleke een golfactiviteit organiseerden. Omdat Huibert en Nico er veel eerder moesten zijn, waren we blij dat Kitty ons wilde oppikken. Het was wel even proppen in de auto: vijf personen én Polly 😉 De foto’s zijn gemaakt door Nathalie. Ik zit comfortabel, toen even onder een paraplu, bij het spel Bal werpen dat ik onder mijn hoede had. De laatste foto is van de prijsuitreiking.

Het laatste nieuws over mijn nieuwe horloge. Na een paar dagen Polly op de cijferplaat te hebben gehad, was Eesz aan de beurt. Gisteren gaf hij oranje licht – Bashiir straalde erop en nu bewandel ik weer de memory lane met het lieve kopje van Oentje erop.

De maand is om. Gezien het huidige weer lijkt het me verstandig om me er maar niet meer mee te bemoeien. We hebben nu water genoeg… Eigenlijk klassiek Nederlands vakantieweer zoals vroeger. We hebben niets te klagen: hier hebben we weinig te duchten van instortende gletsjers compleet met kilometerslange bergwanden die gigantische overstromingen veroorzaken. Arme mensen die hier wel mee te maken hebben.

Overal wordt het warmer. Voor ons landje, grotendeels onder de zeespiegel, wordt het ook spannender. Alleen al door de opwarmende Noordzee zal het zeker vaker regenen. Konden we die buien maar beter sturen. Het opwekken van regen, cloud seeding met zilverjodide (= giftig) of zoutmengsels, is discutabel (regendiefstal), blijkt helemaal niet zo effectief én nogal wat schade aan het milieu te veroorzaken. In de VS, China en de Emiraten wordt dit al wel vaak gedaan. Laten wij het hier maar houden bij meer spaarbekkens voor droge tijden en goede dijken (infiltratie via pijpleidingen), rioleringen en paraplu’s.
Voor onze katten is daar in de tuin al in voorzien: we hebben twee royale afdakjes zodat zij en de spullen (bank, kleedjes, mandjes, hun tent et cetera) altijd droog blijven. Dit is alleen nog niet klaar op het dakterras.

Voor Shabanou op leeftijd die eigenlijk met haar 19 jaar maar weinig ouderdomsprobleempjes heeft, is het wel wat lastiger. Echt klimmen en springen zijn niet meer haar ding. Ze hoort en ziet in tegenstelling tot Polly nog perfect. We hebben al een loopplank voor haar zodat ze makkelijk op en af het bed kan komen maar op het dakterras moeten we nog wat voor haar organiseren. Het oude trappetje daar is ingestort en het opknappen van de achtergevel boven moet nog. Voor nu heb ik een droog plekje onder een tafeltje gemaakt zodat ze daar een droog plekje heeft. Tenslotte moet zij ook haar neusje in de frisse wind kunnen steken.

Oentje (1987 – 2000) en Elvira (1989 – 2006) van weleer schitteren af en toe ook op mijn pols.