Dat de r weer in de maand zit, maakt me een beetje weemoedig. Het weer is zodanig wisselvallig dat het er sterk op lijkt dat de zomer voorbij is. Ik ben benieuwd of er eerdaags nog een terrasbezoekje in zit.
Ondertussen zit ik te snuffelen in mijn oude foto’s. Van ieder dier waar we nu mee leven en de dieren die ooit ons leven hebben gedeeld wil ik een fotobewerking laten maken. Dat is leuk voor hun eigen pagina’s hier maar ze zijn vooral bedoeld voor op mijn horloge. Vandaag was de eer aan Elvira.
Ik heb drie van de huidige collectie naast elkaar geplakt voor de uitgelichte foto hierboven. Deze drie poezendames zijn Oentje, Kelly Kathleen en Elvira.
Dat Elvira vandaag op mijn klokje zat, was extra toepasselijk omdat ik vanmiddag bij AnnaMaria was. Zij heeft Elvira ook goed gekend. We hebben elkaar in 1986, leren kennen toen we een ander huisje voor Florimond nodig hadden. Van het een kwam het ander en nu vier decennia later, wonen Elfie en Borry, broer van Bodiir, bij haar. Eerdaags komt Elfie ook op mijn wijzerplaatje want zij is net zoals Florimond vroeger eerder ‘onze Elfie’ geweest. Elfie is net zoals Sher een dochter van Bashiir en zij is hier moeder geworden van zes prachtige kittens.
Haar eerste nest, het T-nest, was het viertal waardoor we de verjaardag van Maverick vergaten, zie vorige blog, en daarna kreeg ze het duo Vlo en Vidar (Balderick). Elfie woont al zo’n zeven jaar bij Anna. Nadat haar Murphy, een van de katers van het illustere ‘rode’ nest van Nieckje in 2005, was overleden, is de sorrelzilveren Borrie erbij gekomen. Haar zoon Josja heeft nu ook een zwartzilveren poes en een sorrelzilveren kater.
Huisdieren en vakantie…
Dit is geen ideale combinatie. Wij hebben nu nog maar één hondje en die gaat met iedere vakantie mee of we gaan apart. We hebben een tijdlang drie honden gehad. Dat was echt een volle bak. Toen we in 2010 Polly kregen, hadden we nooit verwacht dat we nog zo lang Eesz en Pici zouden mogen houden. Het achterlaten van de twee oudjes in het pension, vonden we verschrikkelijk. Gelukkig was de verzorging daar altijd perfect en kregen we de meiden altijd weer goed terug.
Maar hun afwezigheid drukte danig op de vakantiepret. De vakanties in speciale ‘hondenhuisjes’ bij het Drents-Friese Wold bleken de perfecte oplossing voor ons. De huisjes waren ook stukken comfortabeler dan de toen gangbare huisjes in de bekende vakantieparken. Wanneer we we een kwetsbaar diertje hebben zoals Sijntje toen en Shabanou nu ging ook mee of wij gingen om de beurt op stap. Voor de thuisblijvers staat of valt alles met een goede oppas. Wij zijn erg blij met onze buurvrouw Tineke als kattenoppas.
Hoe langer je weggaat, hoe groter de stress.
Ik weet van mezelf hoe dat voelt maar onlangs maakte een lieve vriendin het wel heel erg bont. Best begrijpelijk dat ze zich enorm zorgen maakt maar hun kat is niet oud en ze gaat uit logeren bij iemand van de familie. Er is een hele tas ingepakt met allerlei extra smakelijke voedingswaren (het vries-verse deel van haar menu gaat komende weken wordt voor de komende weken even overgeslagen). Uiteraard is er een handleiding en twee adressen voor noodgevallen en ze heeft een lade van de vriezer heeft vrijgemaakt voor het geval dat hun lieve meid zou komen te overlijden. Ik kan er niets aan doen – dit werkt echt te hevig op mijn lachspieren ondanks dat ik zeker met haar meevoel. Dat je dier overlijdt tijdens je vakantie is helaas iets wat kan gebeuren. Dit is een kittenkoopster van ons ooit overkomen. De verzorgster van haar katten had niet tijdig in de gaten dat Cuby’s urinewegen verstopt waren geraakt en wanneer een kater daar te lang mee doorloopt, is hij reddeloos verloren. Als het lijfje van je dier wordt ingevroren, kan je tenminste nog wel afscheid nemen.
Buurtjes van ons gingen jarenlang niet op vakantie want hun oude kat stond eigenlijk permanent op instorten. Uiteindelijk trokken zij toch maar een keer de stoute schoenen aan: ze waren nog niet over de grens of ik trof als kattenoppas hun oude meisje overleden aan. Wie wil er nog op vakantie 🙂
Dan hebben Nico en Myra van Puccini en Giulia het prima voor elkaar. Hun stel gaat mee! Daar komt best wel veel voor kijken. De trainingen (tuigjes dragen, auto rijden, varen), voorbereidingen (vaccinaties moeten tijdig in orde zijn) en de veiligheid vragen veel inzet maar de beloning met al die gezelligheid is groot.
5 september
Sommige oudere pagina’s van deze website laten zich niet meer bewerken. Door de crashes en vast ook door de tijd zijn er meerdere beschadigd geraakt. Zoals die van de lieve Oentje die op dit moment met de Foto van de Week schittert. Ik vond dat er wat móest gebeuren. Ik had dus gisteren een nieuwe pagina voor haar gemaakt. De foto’s teruggeplaatst en hier en daar teksten aangevuld. Vandaag zette ik hem via de menu’s terug maar helaas zonder resultaat. Heel frustrerend want ik weet hoe het moet en bij de andere menu’s lukt me dit wel. Uiteindelijk is het, tot mijn grote verrassing, toch gelukt om de bestaande pagina die ooit in de klassieke editor was opgemaakt om te zetten naar de blok-editor en voilá. Hij staat!
6 september
Had Oentje even pech en Eeszje op mijn smartwatch ook: Oentje moest hier plaats maken bij de Foto van de Week en Eeszje op mijn pols omdat Bodiirs dochter Esme nu aan het bevallen is. Daar schittert nu opa Bodiir!
Zo spannend. We duimen zo hard wij kunnen voor een goede bevalling en veel gezondheid voor moeder en kittens.
Alsof ik het aanvoelde. Ik ben gisteren namelijk begonnen met het herstellen van Bodiirs pagina hier. Er waren veel foto’s verdwenen door de storingen. De herstelknop werkt niet. Wanneer je daarop klikt bij de foto’s die nog wel in zicht zijn, verdwijnen die ook. Maar het eerste kitten is zojuist (12.15 uur) geboren! En nu ook al de tweede. Ik heb een hotline met ‘Oma Mariëlle’, de eigenaresse van de vader Hunter en toevallig ook de fokster van Bashiir. Kleine wereld.
Eigenlijk was ik van plan om de dieren vandaag te ontwormen. Gisteren was ik al niet tevreden over hun eetlust maar vandaag maken ze het wel heel erg bont: ik heb hun KVV tot twee keer toe opgeleukt maar zonder resultaat. De eerste keer met het poeder van Forti Flora en daarna nog een keer met wat natvoer. Ze kwamen allemaal wel kijken, aten een minihapje waar weinig KVV bij zat. Shabanou is de gunstige uitzondering vandaag. Sommige smaken KVV zoals Konijn van Barf Menu lusten ze niet. Jammer want we zijn erg voor variatie maar dit respecteren we van ze. We hebben nu alleen de smaken eend, kip en kalkoen van dit merk voor ze in huis. De Carnibest is op.
Met deze lege maagjes ga ik ze niet ontwormen. Misschien dat ik ze straks kip ga geven. Daarna kan het wel.
Wordt vervolgd.